در طلبِ خداوند ـ صداقت (بخش 2)

پادکست دلهایمان احیا کُن

عنوان برنامه: در طلبِ خداوند ـ صداقت

 

در طلبِ خداوند ـ صداقت (بخش 2)

 

نازی:  آیا می­دانید که مسیح کاملاً می‌داند که در فکر شما چه میگذرد؟

 

سابرینا:        من و شما ممکن است در حال صحبت با کسی باشیم، او را به گرمی بپذیریم، با او بخندیم و مکالمه­ای گرم با او داشته باشیم، ولی در درونِ خود از او کاملاً متنفر باشیم و تحمل او برای ما سخت باشد و احساس کنیم که چه شخص حرّاف و نچسبی است. بله، از او خوشمان نمی­آید ولی در ظاهر می­خندیم و پذیرای مصاحبت با او هستیم. ولی آیا به این فکر می­کنیم که ما با خدایی در ارتباط هستیم که از همۀ افکار و احساسات درونی ما خبر دارد و می­داند که در فکر ما چه می­گذرد؟!

 

نازی:  شنوندگان گرامی، امروز با برنامه­ای دیگر از« پادکست دل­هایمان احیا کُن» با صدای سابرینا اصلان در خدمت شما عزیزان هستیم. همانطور که می­دانید، ما در حال مطالعۀ موضوعِ صداقت و راستی و نقشِ آن در بیداریِ روحانی هستیم. کلام خدا، مسیح را خدای دانای مطلق معرفی می­کند که همه چیز را می­بیند و از همه چیز آگاهی دارد. این خصوصیتِ مسیح چه تاثیری بر زندگی شما دارد؟ آیا این شما را وا نمیدارد که با خدا صادق باشید؟ و چیزی را از او پنهان نکنید؟ در برنامۀ امروز به این موضوع خواهیم پرداخت.

 

سابرینا:        در اناجیل، ما به عبارتی برمی‌خوریم که حداقل چهار بار تکرار شده است. و آن، این است که مسیح می‌دانست در فکر افراد چه میگذرد. شاید این قدری شرم آور و یا ترسناک باشد که او بداند که درون ما چه میگذرد. ولی به هر حال این واقعیتی است که کلامِ خدا نشان می­دهد که او از همۀ افکار و انگیزه­هایِ درونی ما باخبر است حتی قبل از آنکه آنها را به زبان بیاوریم.

من و شما ممکن است در حال صحبت با کسی باشیم، او را به گرمی بپذیریم، با او بخندیم و مکالمه­ای گرم با او داشته باشیم، ولی در درونِ خود از او کاملاً متنفر باشیم و تحمل او برای ما سخت باشد و احساس کنیم که چه شخص حرّاف و نچسبی است. بله، از او خوشمان نمی­آید ولی در ظاهر می­خندیم و پذیرای مصاحبت با او هستیم. ولی آیا به این فکر می­کنیم که ما با خدایی در ارتباط هستیم که از همۀ افکار و احساسات درونی ما خبر دارد و می­داند که در فکر ما چه میگذرد؟!  

 اگر به انجیل مرقس فصل دوازدهم مراجعه کنیم، در آنجا مسیح را می­بینیم که روزی در برابر صندوق بیت المال معبد نشسته بود و مردمی را می­دید که از آنجا رد می­شدند و پول در صندوق می­انداختند. کلام خدا می­گوید بسیاری از ثروتمندان مبالغ هنگفت می­دادند. سپس بیوه زنی فقیر آمد دو قِران در صندوق انداخت. آنگاه عیسی شاگردان خود را فراخواند و به ایشان فرمود: «آمین، آمین به شما میگویم این بیوه زنِ فقیر بیش از همه آنها که در صندوق پول انداختند هدیه داده است.» مسیح دقیقاً می­دانست هر یک از اشخاص چقدر پول در صندوق ریخته­اند. اما موضوع مهم­تر این بود که حتی او از انگیزۀ قلبی آنها هم باخبر بود چون به شاگردان خود می­گوید به شما می‌گویم که این بیوه زنِ فقیر از همه آنها که در صندوق پول انداختند بیشتر هدیه داده است. زیرا آنان جملگی از فزونی داراییِ خویش دادند اما این زن در تنگدستی خود هر آنچه داشت یعنی تمامی روزیِ خویش را داد. (مرقس ۱۲: ۴۱ -۴۴)

بله، ما با خدایی در ارتباط هستیم که نه فقط از اعمال ما بلکه از همه افکار، احساسات و انگیزه­هایِ درونی ما نیز خبر دارد و می­داند که در فکر ما چه میگذرد.   

مزمور ۹۰ : ۸ می­گوید: «گناهان ما را در نظر خود گذارده­ای و خفایای ما را در نور روی خویش.» بنابراین، هیچ چیزی نیست که من به آن فکر کنم یا عملی که آن را انجام دهم و خدا از آن خبر نداشته باشد. او همۀ گوشه­های قلب مرا می­بیند. همۀ آن چیز­های پنهانی­ای که فکر می‌کنم هیچ کس دیگر از آنها خبر ندارد، او از همه آنها آگاهی دارد. به قول مزمور ۱۳۹ تاریکی هم برای او مثل نور روشن است.

روزی مسیح با زنی سامری در کنار چاه آبی ملاقات کرد. او در مکالمه­اش با آن زن، از او خواست تا شوهر خودش را هم به آن جا بیاورد. زن در پاسخ به مسیح می‌گوید: "من شوهری ندارم." مسیح به او جواب می­دهد: «راست می­گویی که شوهر نداری، پنج شوهر داشته­ای و آنکه هم که اکنون داری، شوهرت نیست. آنچه گفتی راست است.» (یوحنا 4 : 17)

مسیح به او نشان می‌دهد که از هر آنچه در گذشته و حال او اتفاق افتاده است با خبر است و درست پس از این موضوع، زن وقتی می‌بیند که او از همه چیز باخبر است، فکر می­کند که او یک نبی است. پس شروع به صحبت درباره مسائل مذهبی می­کند. او در واقع خودش را پشت معلومات مذهبی پنهان می‌کند. و مسیح در جواب می‌گوید: «یک پرستندۀ حقیقی، خدا را در روح و راستی پرستش می­کند.» در واقع حرف مسیح این است که اگر می­خواهی واقعاً به خدا نزدیک شوی، باید با راستی و صداقت نزدیک شوی نه با تزویر و ریا.

خدا همه چیز را میداند و هیچ چیز از نظر او مخفی نیست. و انتظارِ او از ما این است که بی پرده، با خلوص، و با صداقت و راستی به حضور او آییم. بعضی وقتها این کار، عملی است دشوار و گاهی دردناک! اگر به یاد داشته باشید، کلام خدا در کتاب هوشع از ما دعوت می‌کند تا زمین قلب­های خودمان را خیش بزنیم و خاک آن را زیر و رو کنیم. در این زیر و رو کردن­ها چیزهایی هست که آن پایین پایین­ها مخفی مانده­اند. خدا می‌خواهد آنها را به حضور او بیاوریم و با او صادق و راست باشیم. انجیل یوحنا و نامۀ اول یوحنا هر دو تصویری از نور به ما ارائه می­دهند که با موضوع مورد بحث ما خیلی مرتبط است.

 از شما دعوت می­کنم که ابتدا به اول یوحنا مراجعه کنید. در فصل اول، آیه ۵ میخوانیم: «این است پیامی که از او شنیده­ایم و به شما اعلام می­کنیم: خدا نور است و هیچ تاریکی در او نیست.» نور چیزی است که قدرت دارد که همه آن چیزی را که تاریکی می­توانست مخفی کند آشکار کند. تاریکی می­پوشاند و پنهان می­کند ولی نور آشکار می‌کند. چرا اشیا را زیر نور قرار می­دهیم؟ تا آنها را ببینیم. گام برداشتن در نور یعنی زندگی آشکار و بی پرده داشتن و این یکی از قدم های بنیادین برای نزدیک شدن به خداست. بله، خدا نور است و همه چیز را می­بیند. او از همه چیز خبر دارد و هیچ تاریکی در او جای ندارد. در واقع تاریکی قدرت غلبه بر نور را ندارد. در آیات بعد می­بینیم که یوحنا به یک فرآیند پیشروندۀ خطرناک اشاره می­کند. در این آیات به سه مرحلۀ دروغ و فریب اشاره شده است، سه مرحله‌ای که به ترتیب فاصلۀ ما را از نور بیشتر و بیشتر می­کند، سه مرحله‌ای که نشان می­دهد که ما چگونه از نور دورتر و دورتر می‌شویم و برعکس در تاریکیِ دروغ و فریب رشد می­کنیم.

یوحنا ابتدا در آیۀ 6 می­گوید: «اگر بگوییم با او رفاقت داریم و حال آنکه در تاریکی گام می­زنیم، دروغ می­گوییم و به راستی عمل نمی­کنیم.» بنابراین، اولین مرحلۀ دوری گزیدن از نور، این است که در راستی زندگی نکنیم. یعنی تصویری از خود برای دیگران ترسیم کنیم که راست نیست و واقعیت ندارد. ما ممکن است با زبان دروغ نگوییم ولی در اعمال خودمان دروغگو و فریبکار باشیم. در واقع چهره اصلی ما با یک ماسک پوشیده شده و در حالِ نقش بازی کردن هستیم و راستی و حقیقت را درباره خودمان پنهان می­کنیم و بر اساس آیه ۶ به راستی عمل نمی­کنیم. پس این مرحله مربوط به زندگی و اعمال ما است که به دور از واقعیت و راستی هستند و به وسیلۀ آن در حال فریب دادن دیگران هستیم. در این مرحله، ما سعی می‌کنیم که با نقش بازی کردن دیگران را فریب دهیم ولی این به همین جا ختم نمی‌شود.

در مرحلۀ بعد ما خودمان را فریب خواهیم داد. آیه ۸ می­گوید: «اگر بگوییم برّی از گناهیم، خود را فریب داده­ایم و راستی در ما نیست.» متاسفانه وقتی در دروغ و فریبِ دیگران برای مدت مدیدی زندگی کنیم، دیگر خودمان هم آن دروغ را باور می­کنیم و خودمان هم فریب می­خوریم. در واقع با فریب دادن دیگران آغاز می‌کنیم ولی بعد به فریب دادن خودمان هم می­رسیم. در این مرحله است که واقعاً باور می­کنیم که عمل بدی در زندگی من اتفاق نیفتاده است و وضعیت من خوب است. در این جاست که واقعاً با باور کردنِ آنچه که سعی کردیم دیگران را با آن فریب دهیم خودمان هم فریب می­خوریم. در این مرحله خودمان را با دیگران مقایسه می­کنیم و می­گوییم در مقایسه با فلانی من که آدم قاتل، زناکار و یا حسود و متکبری نیستم. شاید یکی دو تا مشکل کوچولو داشته باشم، ولی مثل فلانی و فلانی گناهان بزرگ و وحشتناک ندارم و درست مثل آیه ۸ می­گوییم: «برّی از گناهیم.» ولی کلام خدا در همین آیه به ما می گوید خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست. حالا در این بین خدا توسط کلامش که نور است، گناهان ما را به ما نشان می­دهد و ما در صدد پوشاندنِ آن هستیم و نمی­خواهیم خدا بر قلب ما نور خودش را بتاباند تا معلوم شود آن زیر زیرها چه چیزهایی وجود دارد.

در مرحله سوم، وقتی خدا گناه ما را به ما نشان می­دهد، به او می‌گوییم که نه گناه نکرده­ایم. آیه ۱۰ می‌گوید: «اگر بگوییم گناه نکرده­ایم» یعنی اگر با خدا هم نظر نباشیم، اگر با دید و معیار و استاندارد خدا به خودمان نگاه نکنیم، مرحله خطرناک سوم را تجربه خواهیم کرد. مثلا خدا توسط کلامش به ما می­گوید: "در تو طمع هست. تو خیلی راحت به دیگران دروغ می­گویی. زندگی اخلاقی تو گناه آلود است. تو مشکل حسادت داری. تو خودت را بالاتر از دیگران حساب می کنی. تو حاضر نیستی آن شخص را ببخشی." و بعد ما به خدا می­گوییم: "نه، خداوندا، حتماً این صدای تو نیست. خداوندا اینها درباره من صدق نمی­کند و یا اگر هم صدق می­کند، من ترجیح می­دهم که آن زیر زیرها بمانند!" و به این ترتیب، این دفعه خدا را دروغگو می­شماریم و با پنهان کردن آنچه خدا به ما نشان می­دهد، می­خواهیم خدا را فریب بدهیم. آیه ۱۰ می­گوید: «اگر بگوییم گناه نکرده‌ایم، او را دروغگو جلوه می­دهیم و کلام او در ما نیست.» مسیح در انجیل یوحنا فصل سوم به شخصی به نام نیقودیموس گفت: «هر آنکه بدی را به جا می­آورد، از نور نفرت دارد و نزد نور نمی­آید مبادا کارهایش آشکار شده، رسوا گردد. اما آنکه راستی را به عمل آورد، نزد نور می­آید تا آشکار شود که کارهایش به یاری خدا انجام شده است.» در واقع، مسیح به دو نوع افراد اشاره می­کند. اول، آنانی که بدی و شرارت را به جا می­آورند. اینها چه خصوصیتی دارند؟ آنها وارد نور نمی­شوند، هیچ وقت نمی­خواهند بی پرده باشند، همیشه پنهان می­کنند، و در مقابل نور مقاومت نشان می­دهند. ولی چرا از نور متنفرند؟ چرا نمی­خواهند وارد نور شوند؟ چون اعمال بدشان آشکار می‌شوند. به این آیه دوباره توجه کنید: هر آنکه بدی را به جا می­آورد، از نور نفرت دارد و نزد نور نمی‌آید مبادا کارهایش آشکار شده و رسوا گردد.

برعکس، دسته دوم آنانی هستند که راستی را به عمل می­آورند. دوباره به این آیه توجه کنید: «اما آنکه راستی را به عمل آورد، نزد نور می­آید تا آشکار شود که کارهایش به یاری خدا انجام شده است.» جالب است این آیه نمی­گوید آنان که کار نیکو می­کنند ... بلکه می­گوید آنان که راستی را به عمل می­آورند. اینها کسانی نیستند که با قدرت خودشان زور می‌زنند گناه نکنند و مسیحیِ خوبی باشند. نه، اینها کسانی هستند که با خدا صادق، بی پرده و رو راست هستند و ابا ندارند که خدا نور خودش را بر آنها بتاباند.

عزیزان، خداوند به دنبال کسانی نیست که فقط اعمالِ خوب انجام بدهند و با سعی و تلاشِ خود زور بزنند تا با مذهب، آدمِ خوبی باشند. خدا به دنبال کسانی است که در ارتباط با وضعیت قلبی و درونی خودشان در حضور او راست، بی پرده، و صادق باشند. و وقتی که او گناهی را با نور خود نشان می­دهد، با او هم نظر بشوند و از قبولِ آن طفره نروند.

خدا از من و شما می‌خواهد که در نور راه برویم و مثل خدا در بارۀ گناهانمان فکر کنیم و واکنشِ همراه با توبه از خود نشان دهیم.

آیا شما در نور راه می­روید؟ آیا شما زندگی­ای باز، بی پرده، و شفاف در مقابل خدا و دیگران دارید؟ آیا همانطور که مسیح به نیقودیموس گفت، شما راستی و صداقت، خلوص و بی پرده بودن را به عمل می‌آورید؟ آیا چیزی در زندگی شما هست که باید از تاریکی به زیر نورِ او آورده شود؟ ... آن چیزهایی که اصلاً تمایل ندارید آشکار بشوند، بیایید امروز آنها را با راستی به زیر نور مسیح بیاوریم. برخی از ما لازم است که پیش دیگران برویم و به گناه خود نسبت به آنها اعتراف کنیم. پیشِ همسر، پدر و مادر، فرزندان، همکار، رئیس، شبان و یا یک دوست. آیا چیزی هست که سال­ها پوشیده باقی مانده، سالها با تزویر و نقش بازی کردن طور دیگری جلوه داده شده؟  بیاد داشته باشید که اگر ایماندار به مسیح هستید، روحِ خدا قادر است که بر این قسمت­های تاریک، نور خودش را بتاباند. بیایید امروز من و شما از این نور فرار نکنیم. در مقابل آن از خودمان مقاومت یا بی تفاوتی نشان ندهیم. به داخلِ این نورِ پاک کننده بدویم و به راستی عمل کنیم.

 

نازی: راه رفتن در نور شاید به نظر مشکل و دردناک باشد، ولی کلام خدا به ما نشان می­دهد که اگر به گناهانی که خدا در نور خودش به ما نشان داده، اعتراف کنیم، او در امانت خودش ما را می­آمرزد و از هر ناراستی و ناخالصی، ما را پاک می­کند.

صداقت یکی از موضوعاتی است که در کتاب در طلب خداوند مورد بررسی قرار گرفته شده و یک فصل به آن اختصاص داده شده است. شما را تشویق می‌کنیم که این کتاب را تهیه کنید و به همراه این برنامه آن را مطالعه کنید. در برنامۀ آینده به زندگی زنی خواهیم پرداخت که در کلیسا خیلی خوب نقش بازی می­کرد. از شما دعوت می‌کنیم که با ما در این برنامه همراه شوید.

 

آنچه در این برنامه­ها خدمت شما شنوندگان گرامی ارائه می­شود، تعالیم نانسی دیماس وُلگِموت، با صدای فارسی سابرینا اصلان است که به سمع شما می­رسد. ترجمه و تهیۀ این برنامه­­ها حاصل همکاری دو مؤسسۀ «دل­هایمان احیا کُن» و «راستی» می­باشد.

برای شنیدن و یا بارگذاری سایر برنامه­ها می­توانید به بخش فارسی تارنماهای

www.reviveourhearts.com

www.factministries.org

www.راستی.com

مراجعه کنید. لطفاً کلمۀ «راستی» را به حروف فارسی بنویسید.

*تخفیف‌ها فقط در طول پخش فصل پادکست فعال هستند.